Alt
bomontiada

tarıhı bomontı bıra fabrıkası

bomontiada
Tarihi Bomonti Bira Fabrikası
Birahane Sokak No: 1
Bomonti/İstanbul 34381 Türkiye

Çalışma saatleri: 13:00 - 21:00
Salı - Pazar
Opening hours: 13:00 - 21:00
Tue - Sun

daha fazla bilgi için/for more information:

Mari Spirito

+90 541 468 02 14 | +1 917 660 7332

Gökcan Demirkazik

+90 505 705 4045

twitter                  facebook


Alt art space presents


Detail from Christodoulos Panayiotou rehearsing with Jean Capeille at Stromboli, Italy, 2015, photo by Giovanna Silva; Alt art space, Istanbul.,

12 Haziran Pazar 2016 – 15:00-17:00
Performans: Christodoulos Panayiotou, “Dying on Stage” [“Sahnede Ölmek”]
Yerler numarasızdır

Alt sanat mekanının “sanatta üreticilik meselelerine” adadığı ilk sezonu kapsamında, Christodoulos Panayiotou’nun “Dying on Stage” [“Sahnede Ölmek”] adlı sunum-performansına ev sahipliği yapacak. detaylar


Sunday, June 12, 2016 – 15:00-17:00
Performans: Christodoulos Panayiotou, “Dying on Stage” [“Sahnede Ölmek”]
Free seating

Christodoulos Panayiotou will present his lecture-performance “Dying on Stage” at Alt art space within the framework of Alt’s inaugural season dedicated to “contemporary issues in authorship.” read more






EXHIBITIONS / SERGİLER

Türkçe metin aşağıdadır

MOUNIRA AL SOLH
guest curated by Öykü Özsoy
I Strongly Believe in Our Right to Be Frivolous, April 13 - July 3, 2016
ANDREAS ANGELIDAKIS
Soft Ruin, April 13 - July 3, 2016
BRIAN ENO
The Ship, April 13 - July 3, 2016
MICHELLE LOPEZ
Invisible Object, April 13 - July 3, 2016

OPENING RECEPTION: Wednesday, April 13, 7:00 - 9:00 pm



Top left clockwise: Mounira Al Solh, Sama’/Ma’as, 2014 courtesy of Sfeir-Semler Gallery, Hamburg & Beirut; Andreas Angelidakis, Building an Electronic Ruin, 2011 courtesy of The Breeder Gallery, Athens; Michelle Lopez, Halyard, 2014 courtesy of Simon Preston Gallery, New York; Brian Eno, The Ship, Geneva, 2016


Alt art space presents four one-person exhibitions: Mounira Al Solh, Andreas Angelidakis, Brian Eno and Michelle Lopez. The overarching theme for the first year of Alt is Authorship. The 2015-2016 season at Alt is investigating the many ways in art that authorship, through such modes as appropriation, re-contextualization, sampling, re-purposing can be empowering and support multiple voices to be heard. The second set of one-person exhibitions opening on April 13, Mounira Al Solh, titled I Strongly Believe in Our Right to Be Frivolous, guest curated by Öykü Özsoy; Andreas Angelidakis titled Soft Ruin; Brian Eno, titled The Ship; and Michelle Lopez, titled Invisible Object, considers issues of authorship as well as causes and effects of conflict.

Guest-curated by Öykü Özsoy, Mounira Al Solh’s exhibition I Strongly Believe in Our Right to Be Frivolous will include new drawings, two installations, a single-channel video titled À la Santé des Alliés [To the Health of Allies], 2015. Al Solh focuses on the physical and mental effects of immigration, as well as socio-political and religious conflicts of her home country, Lebanon, with a realistic approach that simultaneously takes on a fictional, even fantastical dimension.

Andreas Angelidakis’ sculptural installation Soft Ruin, 2006 and single-channel video, Building an Electronic Ruin, 2011, translate Alois Riegl’s idea of "age value" into the now out-dated online life-simulation game, Second Life, in which Angelidakis builds ruins. In Soft Ruin, the artist offers soft life-size versions of these ruins that can be mediated in real-life--sat on and are easy to move around. Both works address the convertability of analog and digital worlds and the potential for both creation and destruction.

Found or appropriated, high-quality or lo-fi, sounds form the basis of Brian Eno’s light and sound installation The Ship, 2014. Taking RMS Titanic, which sank on April 12, 1912, as its departure point, The Ship reflects on failure, loss and conflict, and becomes what artist calls "an analogy to the approach to the First World War." In this case, Brian Eno expands on the approach he used in Music for Airports, 1978, a record designed to calm air passengers against fears of crashing, which was created by layering tape loops of differing lengths to create an audio-picture. This work reflects on techniques of mass behavior modification, as well as our current global condition.

Michelle Lopez’s  installation Halyard, 2015, is a silver pole that extends from the floor to the ceiling. A rope brushes against the cleat of the pole, while the sound of a huge flag flapping in the air is audible above. Lopez problematizes the most prominent of national symbols, the flag, with Halyard, examining the artificiality of nations, or "imagined communities." [1.] The work takes on a special meaning at Alt, given the fact that Bomonti Beer Factory was nationalized during the first years of the republic in order to create a "national economy."

[1.] Benedict Anderson. Imagined Communities. Verso: London and New York, 2006.


For more information: Mari Spirito, mari@altbomonti.org, +90 541 468 02 14; Gokcan Demirkazik, gokcan@altbomonti.org, +90 505 705 40 45






Alt sanat mekanı sunar


MOUNIRA AL SOLH
misafir küratör: Öykü Özsoy
Uçarı Olma Hakkımıza Yürekten İnanıyorum, 13 Nisan - 3 Temmuz 2016
ANDREAS ANGELIDAKIS
Yumuşak Harabe, 13 Nisan - 3 Temmuz 2016
BRIAN ENO
Gemi, 13 Nisan - 3 Temmuz 2016
MICHELLE LOPEZ
Görünmez Nesne, 13 Nisan - 3 Temmuz 2016

AÇILIŞ RESEPSİYONU: Çarşamba, 13 Nisan, 19:00 - 21:00


Sol yukarıdan saat yönünde: Mounira Al Solh, Sama'/Ma'as, 2014, Sfeir-Semler Gallery'nin (Hamburg & Beyrut) izniyle; Andreas Angelidakis, Elektronik Bir Harabe İnşa Etmek, 2011, The Breeder Gallery’nin (Atina) izniyle; Michelle Lopez, Bayrak İpi, 2014, Simon Preston Gallery (New York)’ın izniyle; Brian Eno, Gemi, Cenevre, 2016


Alt sanat mekanı Nisan ayında dört sanatçının kişisel sergisini açıyor: Mounira Al Solh, Andreas Angelidakis, Brian Eno ve Michelle Lopez. Alt’ın 2015-2016 sezonu için belirlediği "sanatta üreticilik meseleleri" kavramsal çerçevesi içerisinde, Alt farklı seslerin duyulabilmesi ve desteklenebilmesi adına ödünç alma, yeniden bağlamlandırma, alıntılama ve yeniden amaçlandırma gibi üretici tekniklerinin sanatta nasıl kullanılabileceğini araştırır. 13 Nisan’da açılacak solo sergiler, Mounira Al Solh’un Uçarı Olma Hakkımıza Yürekten İnanıyorum (Öykü Özsoy misafir küratörlüğünde), Andreas Angelidakis’in Yumuşak Harabe, Brian Eno’nun Gemi ve Michelle Lopez’in Görünmez Nesne adlı sergileri, sanatta üreticilik meselelerinin yanı sıra çatışmaların sebep ve sonuçlarını inceler.

Beyrut’ta yaşayan Mounira Al Solh’un Öykü Özsoy küratörlüğünde gerçekleşecek sergisi I Strongly Believe in Our Right to Be Frivolous [Uçarı Olma Hakkımıza Yürekten İnanıyorum], sanatçının yeni çizimleri, iki yerleştirmesi ve À la Santé des Alliés [Müttefiklerin Sağlığına, 2015] adlı tek kanallı videosunu içerir. Göçün yanı sıra ülkesi Lübnan’daki sosyopolitik ve dinsel içerikli çatışmaların insanlar üzerindeki fiziksel ve zihinsel etkilerini araştıran Al Solh, işlerinde hem gerçekçi hem de kurguya yatkın bir tavır sergiler.

Andreas Angelidakis’in Soft Ruin [Yumuşak Harabe] sergisi, sanatçının aynı adlı yerleştirmesinden yola çıkar. Hiçbir şeyin eskiyip aşınmadığı internet ortamında "harabeleşmenin" nasıl olacağını merak eden Angelidakis, Building an Electronic Ruin [Elektronik Bir Harabe İnşa Etmek] adlı videosunda, Second Life yaşam simülasyonu oyunundaki "avatarı" aracılığıyla harabeler inşa etmeye yönelir. Yumuşak Harabe [Soft Ruin] adlı işi ise, Second Life "harabelerinin" galeri ortamında üstüne oturulabilecek veya rahatlıkla hareket ettirilebilecek yumuşak versiyonlarından oluşur. İki işin de ortak noktası, Alois Riegl’ın "yaş değeri" (age-value) kavramını çoktan modası geçmiş Second Life’a uyarlayıp, analog ve dijital dünyaların birbirlerine çevrilebilirlik sorunsalı ile yaratım ve yok edim potansiyellerini konu edinmesidir.

Buluntu veya ödünç alınmış, yüksek kaliteli veya kaba sesler Brian Eno’nun The Ship [Gemi] adlı ses ve ışık yerleştirmesine kaynaklık eder. Çıkış noktası 12 Nisan 1912’de batan RMS Titanik olan iş, başarısızlık, kayıp ve mücadele ekseninde, Eno’nun deyimiyle "Birinci Dünya Savaşı’na doğru gidişatın analojisi" olarak kabul edilebilir. Bu durumda Brian Eno, 1978 yılında hava kazalarından korkan yolcuları yatıştırmak üzere tasarlamış Music for Airports [Havaalanları için Müzik] adlı albümündekine benzer bir yaklaşım içerisindedir. Farklı uzunlukta ses döngülerini harmanlayarak bir ses-resim oluşturan iş, toplumsal manipülasyon tekniklerinin yanı sıra günümüz küresel şartlarını özetler.

Michelle Lopez’in yerleştirmesi Halyard [Bayrak İpi, 2015] ilk bakışta yerden tavana kadar uzanan gümüş renginde bir direktir. Bayrak ipi asıldığı kancaya sürtünürken, direğin yukarısından devasa bir bayrak dalglanıyormuşçasına sesler gelir. Lopez, bu işiyle ulusların en önemli simgesi bayrağı sorunsallaştırarak, Benedict Anderson’ın deyimiyle bu "hâyâli cemaatlerin" (ulusların) yapaylığını ele alır. [1.] Bu işin Alt’ta gösterilmesi, Bomonti Bira Fabrikası’nın Cumhuriyet’in ilk yıllarında "ulusal ekonomi" yaratma çabalarının bir parçası olarak devletleştirildiği göz önüne alındığında özel bir anlam kazanır.

[1.] Benedict Anderson. Imagined Communities. Verso: Londra ve New York, 2006.


Daha fazla bilgi için: Mari Spirito, mari@altbomonti.org, +90 541 468 02 14; Gökcan Demirkazık, gokcan@altbomonti.org, +90 505 705 4045